Stel het aankomende kabinet (plus 3 partijen) dezelfde vraag over klimaat- en natuurbeleid en je krijgt totaal verschillende scenario’s en toekomstbeelden. Dat belooft wat.

Het werd deze week pijnlijk duidelijk in het overleg over zowel het Klimaatplan als de kabinetsaanpak voor de energietransitie. Waar gaan we heen, wat gaan we doen?

Waar de ene partij inzet op versnelling en harde doelen, kiezen de andere voor ofwel technologie, terughoudendheid of simpelweg stilte.

D66 waarschuwt concreet voor het mislopen van EU-doelen en mogelijke miljardenkosten aan boetes. Zij willen het tussendoel van 90% CO₂-reductie in 2040 juridisch verankeren, netcongestie aanpakken via netbewuste nieuwbouw en fors inzetten op duurzaam regelbaar vermogen zoals opslag. Jongeren moeten structureel invloed krijgen via een Jonge Klimaattafel.

De VVD had geen vragen en geen opmerkingen (ook een standpunt). GroenLinks-PvdA dringt aan op nationaal verbod op fossiele reclame, een harde doorrekening van het Klimaatplan en opname van tussendoel 2040 in de Klimaatwet. Daarnaast leggen zij sterk de nadruk op sociale rechtvaardigheid: aanpak van energiearmoede, langjarige financiering voor kwetsbare wijken en voorkomen dat CO₂-verwijdering wordt gebruikt om echte reductie uit te stellen.

Het CDA richt zich vooral op systeemzekerheid en technologische routes: meer ruimte voor blauwe waterstof als overgangsoplossing, snelle uitwerking van koolstofverwijdering CSS en BECCS. De BBB is uitgesproken tegen een verbod op fossiele reclame en benadrukt kernenergie als cruciale pijler van de energietransitie.

De Partij voor de Dieren is meest kritisch en wijst op het schrappen van de nationale CO₂-heffing voor de industrie als ondermijning van het klimaatbeleid, verzet zich tegen fossiele reclame en verwerpt elke inzet op BECCS met houtige biomassa. Volgens hen verschuift het kabinet van echte emissiereductie naar technische omwegen.

Maar de kernvraag blijft
Als (bijna) iedereen zegt dat de klimaatdoelen belangrijk zijn, maar de één inzet op verbieden, de ander op subsidiëren, een derde op kernenergie een volgende op technologie en de rest zwijgt..bouwen we dan aan één (klimaat)strategie… of vooral aan zes parallelle werkelijkheden?

Lees hier het verslag

Klik hier om te reageren