Strijd om het bos, deel 1
Wat als je droomplek ineens bedreigd wordt, vlakbij je huis?
Tijdens een recent gesprek met een collega-natuurbeschermer in Litouwen vertelde hij een verhaal dat me niet losliet. Vanwege zijn veiligheid noem ik hem hier R.
Drie jaar geleden – in juli 2023 – verhuisde R naar Litouwen nadat hij in Nederland een Litouwse vrouw had leren kennen. Hij ontmoette haar in 2019 en kwam datzelfde jaar voor het eerst naar Litouwen. Voor hem als natuurliefhebber was het niet moeilijk om, behalve op een vrouw, ook verliefd te worden op de rust, ruimte en natuur van het land.
“Het doet mij altijd iets, de natuur in mijn omgeving. Al vanaf dat ik kon kruipen was ik graag buiten in de tuin van mijn ouders, op zoek naar alles wat groeit en bloeit.”
Het leven in de natuur heeft R altijd aangetrokken. Voor hem staat natuur voor avontuur en vrijheid: elke dag nieuwe dingen zien, horen, voelen, ruiken en soms zelfs proeven. Zijn droom om te wonen in een natuurlijke omgeving werd werkelijkheid in de Litouwse bossen, waar hij samen met zijn partner een plek vond met rust én een enorme biodiversiteit.
Op zijn wildcamera’s verschijnen dieren die hij in Nederland zelden tot nooit had kunnen zien: elanden, lynxen, boommarters, dassen, otters, edelherten, damherten, reeën, wilde zwijnen, kraanvogels, zwarte ooievaars en meer.
“In Nederland droomde ik ervan ooit een eland te zien. Hier lopen ze soms gewoon in de omgeving.”
Maar ondanks deze droomplek viel hem na een paar jaar iets op dat hem zorgen baarde: stukken bos in beschermde gebieden werden aan kaalkap en selectieve kap onderworpen. Wat op papier beschermd leek, bleek in de praktijk niet altijd beschermd te zijn.
“Ik stond daar en dacht: dit kan niet. Dit is beschermd gebied.”
Samen met zijn partner meldde R de kap bij politie en milieu-inspectie. In de drie jaar die volgden kwam er zelden iemand langs. De redenen varieerden van onderbezetting tot afstand en gebrek aan capaciteit. Ondertussen gingen de oogstmachines door. Bosbodems werden verstoord en leefgebieden van dieren verdwenen.
“Wat voor hen ‘houtoogst’ heet, voelt voor mij als ecocide.”
Volg dit verhaal om te ontdekken hoe R en lokale vrijwilligers proberen de Litouwse bossen te beschermen — terwijl ze tegelijkertijd bouwen aan een toekomst waarin mens en natuur weer in balans kunnen bestaan.
Wil je helpen?
Je kunt bijdragen door dit verhaal te delen, aandacht te vragen voor de situatie in deze (of andere bedreigde) bossen, of – als je kunt – direct het werk van de vrijwilligers te ondersteunen.